1400/11/09

ارزی

اخبار، تحلیل و بررسی اقتصادی و بازار بورس و ارزهای دیجیتال

وقتی هیچ چیز سر جای خودش نیست!

وقتی هیچ چیز سر جای خودش نیست!

وقتی هیچ چیز سر جای خودش نیست!

به گزارش ارزی(Arzee.ir) به نقل از بورس نیوز،

5

به گزارش بورس نیوز، بالاخره بعد مدت ها قله 1 میلیون و 400 هزار واحدی را دوباره پس گرفتیم‌. البته از اتاق فرمان پیغام داده اند فردا یک مقاومت مهم پیش رو داریم و نباید اجازه بدهیم دوباره قله از دست برود. به هر حال خوشحالیم که رفع برخی محدودیت ها توسط رئیس جدید دیدار شمالی، بازار را 16_17 هزار واحدی مثبت کرد. فقط حیف که صندوق etf معروفی که قرار بود باعث افزایش ثروت مردم شود کماکان بی سر و صاحب به حال خود رها شده است!

سیب سرخ نصیب باب همایون شد 
دو تیم بزرگ فوتبالی هم همچون گوشت قربانی بین وزارت اقتصاد و صمت تقسیم شدند. سرخ پوشان نصیب اهالی باب همایون شدند و آبی پوشان سهم خیابان سمیه شدند! چه ترکیب سمی و جالبی شود فوتبال با مدیریت اقتصادی و صنعتی! آن هم نه یک مدیریت اقتصادی و صنعتی علمی و استاندارد؛ بلکه مدیریتی من درآوردی و منسوخ شده. خدا کند از فردا ناگهان دوستان عزیزمان نیت نکنند به جای 11 نفر در هر تیم، مثلا 5 نفر یا 13 نفر بازی کنند…

وقتی هیچ چیز سر جای خودش نیست

یکی از خصلت های عجیب و غریب ما ایرانی ها این است که هیچکدام مان به کاری که در آن تخصص داریم، نمی پردازیم. دوست داریم به قول خودمان همه فن حریف باشیم و با یک دست چند هندوانه برداریم؛ غافل از آنکه اکثر ما، کلاغ هایی هستیم که نه راه رفتن خودش را بلد است و نه راه رفتن خروس را! بانک میزنیم تا با نقدینگی جذب شده از پس اندازهای خرد مردم، کار صنایع تولیدی را راه بیندازیم و به تامین مالی بنگاه های اقتصادی کمک کنیم، ولی منابع مالی بانک را راهی بازارهای سوداگرانه می کنیم و چنان در لاکچری سازی و برج سازی هنرنمایی می‌کنیم که انبوه‌سازان دنیا هم انگشت به دهان می مانند. در مقابل بانکی که رسالت اصلی اش، کمک به حوزه تولید مسکن و انبوه سازی است، هر جایی که فکرش را هم نمی کنید سرمایه گذاری کرده، غیر از حوزه احداث مسکن! کمتر از 2 درصد منابع 4 زیر مجموعه بانک مثلا تخصصی در حوزه مسکن، به بخش‌ انبوه سازی تخصیص یافته! قشنگ نیست؟

امان از بعضی مدیران روابط عمومی
روابط عمومی ها در هر شرکت، نهاد و سازمانی به منظور توسعه روابط درون سازمان با بیرون سازمان و بهبود کیفی و تسریع فرآیند اطلاع رسانی و ارتباط با رسانه ها شکل گرفته اند. اما انگار در کشور ما هنوز مسئولان و مدیران روابط عمومی نمی دانند وظیفه شان چیست و چه کارهایی را باید انجام بدهند و چه کارهایی را نباید انجام بدهند. بعضی ها شان کلاً تصور می کنند استخدام شده اند تا خوش خدمتی مدیر را بکنند‌ و برایش تمبر یادبود چاپ کنند و فرش قرمز بیاندازند! بعضی دیگر کلاً رسانه ها را به رسمیت نمی شناسند و دم به دم پاچه خبرنگاران را می گیرند و مرتبا تهدید به شکایت می کنند! بعضی دیگر هم که از اصل، سفارش شده هستند و هر جایی هم که مشغول شوند، به همان شخصی که مدیریت روابط عمومی را پیشکش شان کرده، ارادت دارند و کلاً یادشان می رود برای انجام چه کاری منصوب شده اند و وظیفه شان چیست به جای مجموعه ای که مدیر روابط عمومی آن هستند، سنگ نهادهای دیگر را به سینه می زنند…

برگرفته از سیگنــال

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *